Aplatapramata

Για τον πατέρα μου Για τον πατέρα σου Για τον πατέρα της Για τον πατέρα μας Για τους άντρες εκείνους που είναι δίπλα στα παιδιά τους με κάθε δυνατό τρόπο... Για εκείνους που μένουν στην δύσκολη στιγμή και σκεπάζουν με τα τεράστια χέρια τους όλη την οικογένεια για να μη πληγωθεί κανένας περισσότερο από αυτούς... Για τους άντρες εκείνους που φροντίζουν και αγαπούν όλα τα παιδιά και ας μην έχουν δικά τους... Για εκείνους που τολμούν να πάνε κόντρα στα στερεότυπα, να νοιώσουν, να το δείξουν, να το φωνάξουν! Για τους άντρες εκείνους που τους βάζεις για πάντα στην καρδιά σου, είτε είναι μαζί σου, είτε όχι... Για εκείνους τους πατεράδες που τους φωνάζεις  ΜΠΑΜΠΆΚΑ . Τα Σέβη μου💗

Μαμά , μια μέρα μετά... η γιορτή δεν τελειώνει οι αγκαλιές ανοίγουν η περιποίηση δεν σταματάει η παρηγοριά συνεχίζεται το νοιάξιμο μεγαλώνει το χάδι δεν χάνεται τα χαμόγελα ζεσταίνουν τα δώρα δεν εξαφανίζονται τα παιχνίδια δεν κοιμούνται τα βλέμματα διψούν η θεραπεία δεν περιμένει τα φάρμακα ρέουν το κλάμα λυτρώνει οι εξετάσεις επαναλαμβάνονται η προσοχή εντείνεται ο πόνος δεν περνάει η περηφάνια γιγαντώνεται η συγκίνηση επιμένει η δύναμη ανανεώνεται η χαρά -πάντα- επιστρέφει η πίστη ζωντανεύει η απογοήτευση παραμονεύει η απόγνωση φωλιάζει η ελπίδα νικά η ευγνωμοσύνη θριαμβεύει τα λουλούδια ξανανθίζουν οι ευχές πραγματοποιούνται οι φόβοι επιβεβαιώνονται το μυαλό ταξιδεύει οι φωνές δεν σβήνουν η καρδιά θυμάται οι αναμνήσεις δεν φτάνουν η αγάπη δεν πεθαίνει η ζωή συνεχίζεται... κράτα Τα Σέβη μου 💗

Θα έρθουν μέρες γιορτινές. Εθνικές γιορτές, ονομαστικές γιορτές, καρναβάλια, Χριστούγεννα, Πάσχα, γενέθλια και κάθε λογής ημερομηνίες - ορόσημα για τον κόσμο και για σένα προσωπικά. Ότι κι αν περνάει το παιδί, όσο χώρια κι αν είναι η οικογένεια, οι γιορτές θα έρθουν. Δεν αναβάλλεται η γιορτή, που λέει και ο τραγουδοποιός. Δεν έχει κανένα κουμπί pause στον χρόνο. Είναι συγκινητικό πόσοι άνθρωποι αφήνουν τα δικά τους προβλήματα, τις δικές τους χαρές, τα ψώνια τους και την θαλπωρή του σπιτιού τους, προσπαθώντας να φτιάξουν τη διάθεση των οικογενειών που βρίσκονται μέσα στο νοσοκομείο τις μέρες των γιορτών. Τα Χριστούγεννα χορωδίες φτάνουν ως την πόρτα του παιδοογκολογικού προκειμένου να ψάλλουν για τα παιδιά με τα οποία πολλές φορές δεν έχουν ούτε οπτική επαφή, αλλάζοντας όμως μαγικά όλη την ατμόσφαιρα. Το Πάσχα χειροποίητες λαμπάδες και τσουρέκια αρωματίζουν τους θαλάμους. Δώρα και κάρτες με ευχές από καρδιάς σε κάθε ευκαιρία. Λόγια ενθάρρυνσης σε αφιερώσεις και ζωγραφιές, από α...

Τον τελευταίο καιρό κυκλοφορούν στο internet πολλές ιδέες για να περάσει κανείς τον χρόνο του δημιουργικά στην καραντίνα, ειδικά όταν έχει παιδιά. Γιατί να μην υπάρχει κάτι ανάλογο αποκλειστικά για τα παιδιά του παιδοογκολογικού που νοσηλεύονται σε απόλυτη απομόνωση πολλές φορές δυο και τρεις μήνες συνεχόμενα, μπορεί και περισσότερο. Μέσα στο νοσοκομείο, με ένα τόσο σοβαρό πρόβλημα υγείας, ο εγκλεισμός δεν είναι αυτός που θα σου χαλάσει τη διάθεση. Κόντρα σε όσα συμβαίνουν, ένα από τα δυνατά στοιχήματα μιας μαμάς είναι να κρατήσει ψηλά το ηθικό, τόσο το δικό της όσο και του παιδιού της. Όπως είπαμε στο άρθρο "Οθόνες. Σύμμαχοι ή αντίπαλοι;" κατά τη διάρκεια της νοσηλείας το παιδί  και εσύ μανούλα, πιθανόν να περάσετε πολύ περισσότερο χρόνο μπροστά σε μια οθόνη απ' ότι συνηθίζατε στο παρελθόν ή ακόμα και από το επιτρεπτό όριο. Υπάρχουν όμως και άλλες δραστηριότητες που μπορεί να κάνει το παιδί ή να κάνετε μαζί, όταν είστε στο νοσοκομείο. Κατά πάσα πιθανότητα θα έχετε ...

Πολλά λέγονται για τις οθόνες και την επιρροή τους στην ζωή των ανθρώπων. Και όταν λέω οθόνες εννοώ τα πάντα: Τηλεόραση, dvd player, tablet, υπολογιστή, smart phone, παιχνιδομηχανή και κάθε είδους gadget. Υπάρχουν αξιόλογες μελέτες μετά από τόσα χρόνια ραγδαίας ανάπτυξης της τεχνολογίας σχετικά με την χρήση της οθόνης από παιδιά. Με λίγο ψάξιμο θα διαπιστώσεις πως οι πιο πολλές μελέτες συμφωνούν ότι η καθημερινή πολύωρη έκθεση στις οθόνες προκαλεί υπερδιέγερση, νοητική κούραση, εκνευρισμό, εθισμό και ψυχική αποξένωση. Αν είσαι μαμά του παιδοογκολογικού απέβαλε μία μία με την βοήθεια μιας βαθειάς εκπνοής όλα τα παραπάνω, συν όσα άλλα γνώριζες ως τώρα για το θέμα και πάμε παρακάτω. Σε αυτό το παιχνίδι υπάρχουν άλλοι κανόνες. Δεν υπάρχει χώρος για ενοχές τύπου "μήπως είδε πολύ τηλεόραση σήμερα;" Δεν είναι η ώρα για απαγορεύσεις χωρίς να υπάρχει σοβαρός λόγος. Δεν αξίζει να χαλάσεις στο ελάχιστο το κέφι του παιδιού σου και φυσικά δεν θέλεις αυτές τις δύσκολες στιγμές...

Η θεραπεία της Λευχαιμίας, το σχήμα όπως το λέμε, ξεκινά με τη λήψη κορτιζόνης. Έχω την εντύπωση ότι όλα τα παιδιά του παιδοογκολογικού θα περάσουν από αυτό το φάρμακο κάποια στιγμή, από ότι μπορούσα να δω γύρω μου δηλαδή, γιατί γιατρός δεν είμαι, ούτε το θέμα με ενδιαφέρει να το προσεγγίσω από επιστημονικής πλευράς. Αυτό που με νοιάζει πραγματικά, είναι να προλάβω να ενημερώσω έγκαιρα ότι πρόκειται για ένα διάστημα το οποίο δοκιμάζει τις αντοχές τόσο του παιδιού όσο και του συνοδού, δηλαδή ως επί των πλείστων τις δικές σου μανούλα! Αξίζει να αναφέρω κάποιες από τις πιο συνηθισμένες παρενέργειες  στο στάδιο της κορτιζόνης για να είσαι προετοιμασμένη και επομένως πιο νηφάλια κατά τη διάρκεια. Μεταπτώσεις στη ψυχολογία . Είναι πολύ συχνό φαινόμενο το παιδί να είναι ξαφνικά υπερβολικά πεσμένο, να δυσανασχετεί χωρίς ιδιαίτερο λόγο, να μη ξέρει τί θέλει, να γκρινιάζει και από την άλλη μεριά, να έχει (ακόμα και μέσα στην ίδια μέρα) στιγμές υπέρμετρου ενθουσιασμού. Πείνα . Εξίσου ...

Μόλις σου ανακοινώθηκε ότι το παιδί σου νοσεί από την Χ μορφή καρκίνου. Διάγνωση λέει... Έχασες τη γη κάτω από τα πόδια σου. Εννοείται! Έβαλες μέσα σε κλάσματα του δευτερολέπτου κάθε πιθανό αρνητικό σενάριο να τρέξει σαν ταινία στον εγκέφαλό σου. Λογικό! Μάλλον πάγωσες για μια στιγμή και εννοώ ολόκληρη, σωματικά, ψυχικά, πνευματικά, τα πάντα. Μπορεί και να άρχισαν από τα μάτια σου να πέφτουν δάκρυα πριν καν το καταλάβεις. Διάγνωση;;; Σοκ. Οδύνη. Εφιάλτης. Δυστυχώς κάπως έτσι είναι συνήθως. Είσαι όμως μαμά. Το αρχέγονο ένστικτο της μάνας, σου υπαγορεύει πως το παιδί θα σωθεί πάση θυσία. Αρχίζεις την αποδοχή της κατάστασης, για να μετρήσεις τον αντίπαλο. Μόνο που την μάχη δε θα την δώσεις εσύ και αυτή η αδικία πολλές φορές σε πονάει. Θα γίνεις όμως το όπλο και η ασπίδα στα χέρια του παιδιού σου. Ίσως να μη το γνωρίζεις ακόμα, αλλά θα γίνεις. Ίσως επίσης να μη γνωρίζεις ότι δεν είστε μόνοι, ούτε βέβαια οι μόνοι σε αυτή τη Μάχη. Υπάρχουν ένα σωρό άνθρωποι που πέρασαν ή περνο...

           Στους διαδρόμους ενός παιδοογκολογικού τμήματος δημιουργούνται μικροκοινωνίες. Σε αυτές τις ακραίες συνθήκες πόνου και εγκλεισμού, αναπτύσσονται ιδιαίτερα ισχυροί δεσμοί. Τυχαία, ή όχι και τόσο τυχαία, βρέθηκες σε αυτόν τον χώρο, μαζί με αυτούς (τους συγκεκριμένους) ανθρώπους, σε μία από τις  δυσκολότερες στιγμές της ζωής σου. Αν μη τί άλλο, αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της ιστορίας  που ζεις  και ταυτόχρονα εσύ, μέρος της δικιάς τους. Ιστορίες που καταγράφονται στη μνήμη με ανεξίτηλο μελάνι. Κατά κάποιο τρόπο, η κάθε μαμά, ο κάθε μπαμπάς και το κάθε παιδί θα παίξουν σημαντικό ρόλο στο μάθημα που τελικά έχεις να πάρεις από αυτήν την περιπέτεια. Στην αρχή γνωρίζεις μόνο διάφορα ζευγάρια μάτια αφού σχεδόν πάντα γονείς και παιδιά βρίσκονται πίσω από χειρουργικές μάσκες. Κάποτε η μάσκα κατεβαίνει και τότε πιθανόν να σου φαίνονται   καινούρια κάποια πρόσωπα, σχεδόν αγνώριστα. Γρήγορα μαθαίνεις πόσο μεγάλη γκάμα ...

Το πρώτο διάστημα μετά τη διάγνωση του παιδιού, όλοι οι γονείς ήμαστε κάπως στα χαμένα. Καλείσαι να συμβιώσεις (άλλος για πολύ καιρό και άλλος για λιγότερο καιρό)  σε ένα ιδιότυπο περιβάλλον, με ανθρώπους σε διαφορετικούς ρόλους ο καθένας, να βρεις τα δικά σου πατήματα και φυσικά να διαχειριστείς πληθώρα πληροφοριών για την νόσο και το σχήμα που θα πάρει το παιδί σου, ενώ η ψυχολογία σου βρίσκεται κάπου στο πάτωμα. Κατ'αρχήν πάρε μια βαθιά ανάσα.  Αυτή η χαοτική κατάσταση σύντομα θα τακτοποιηθεί στον εγκέφαλό σου και η θαυμαστή προσαρμοστικότητα που διαθέτεις (κι ας μη το ξέρεις) θα επιτρέψει στην νέα πραγματικότητα να αποκτήσει την οικειότητα μιας ρουτίνας. Ένα τετράδιο και ένα μολύβι μπορούν κάλλιστα να γίνουν οι καλύτεροι βοηθοί σου. Μέχρι τότε μπορώ να σου δώσω λίγα "σκονάκια" για : Οικονομία χρόνου (όσο πιο γρήγορα μπεις στο νόημα, τόσο το καλύτερο για όλους) Αποφυγή συγχύσεων (δεν χρειάζεται να χάσεις την ενέργεια που τόσο πολύ χρειάζεσαι σε ασημαντότητες) ...