Aplatapramata

Άνοιξα το ημερολόγιο να κάνω μια βόλτα στην περσινή χρονιά κατά την οποία ήμασταν τον περισσότερο καιρό εσώκλειστοι στο νοσοκομείο, προκειμένου να θυμηθώ πράγματα  που αξίζει να μοιραστώ μαζί σου. Στις πρώτες κιόλας σελίδες, βρέθηκα μπροστά στο πρόγραμμα που είχε η ζωή μας μόλις βγήκε από την μονάδα εντατικής θεραπείας το παιδί και στεγαστήκαμε στο δωμάτιο 1 του δεύτερου ορόφου του Ιπποκράτειου Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης. Κάτι γράμματα φανερά ταραγμένα και βιαστικά γραμμένα στις σελίδες του ημερολογίου του πρώτου μήνα μέσα στο παιδοογκολογικό, τα οποία κατάφεραν εύκολα (παρά την προχειρότητά τους) να με μεταφέρουν στον τόπο και στον χρόνο... Συγκεντρωτικά αναφέρω παρακάτω : 06:00 π.μ. Εισπνοή και δυο χαπάκια. 08:00 π.μ. Εισπνοή, χάπι, σιρόπι. 09:00 π.μ. Αιμοληψία, ζύγισμα και πρωινό γεύμα. 10:00 π.μ. Πρωινή επίσκεψη-εξέταση γιατρών.  11:00 π.μ. Εισπνοή και μέτρηση πίεσης. 12:00 π.μ. Θερμομέτρηση και χάπι. 13:00 π.μ. Εισπνοή και μεσημεριανό γεύμα. 14:00 μ.μ. Φυσιοθεραπεία.  ...

Μόλις σου ανακοινώθηκε ότι το παιδί σου νοσεί από την Χ μορφή καρκίνου. Διάγνωση λέει... Έχασες τη γη κάτω από τα πόδια σου. Εννοείται! Έβαλες μέσα σε κλάσματα του δευτερολέπτου κάθε πιθανό αρνητικό σενάριο να τρέξει σαν ταινία στον εγκέφαλό σου. Λογικό! Μάλλον πάγωσες για μια στιγμή και εννοώ ολόκληρη, σωματικά, ψυχικά, πνευματικά, τα πάντα. Μπορεί και να άρχισαν από τα μάτια σου να πέφτουν δάκρυα πριν καν το καταλάβεις. Διάγνωση;;; Σοκ. Οδύνη. Εφιάλτης. Δυστυχώς κάπως έτσι είναι συνήθως. Είσαι όμως μαμά. Το αρχέγονο ένστικτο της μάνας, σου υπαγορεύει πως το παιδί θα σωθεί πάση θυσία. Αρχίζεις την αποδοχή της κατάστασης, για να μετρήσεις τον αντίπαλο. Μόνο που την μάχη δε θα την δώσεις εσύ και αυτή η αδικία πολλές φορές σε πονάει. Θα γίνεις όμως το όπλο και η ασπίδα στα χέρια του παιδιού σου. Ίσως να μη το γνωρίζεις ακόμα, αλλά θα γίνεις. Ίσως επίσης να μη γνωρίζεις ότι δεν είστε μόνοι, ούτε βέβαια οι μόνοι σε αυτή τη Μάχη. Υπάρχουν ένα σωρό άνθρωποι που πέρασαν ή περνο...